Δαίμονες Άννα Βίσση (Στίχοι)



subscribe – comment

Σκέψεις μακάβριες με κυνηγούν,
στιγμή δε λέω να ησυχάσω 
Σαν μία κατάρα και ανάθεμα
με απειλούν,
τα λογικά μου πάω να χάσω.

Χαμένος μέσα στο κενό
λες και ακροβατώ στα όρια της παραφροσύνης

Κάτι παράξενο συμβαίνει
και εξωφρενικό,
Ντανιέλ μόνη μη μ’αφήνεις

Με κατατρέχουν, με εξουσιάζουν
φρικιά και δαίμονες
πίσω μου τρέχουν και με προστάζουν,
τα μυαλά μου έχουν γεμίσει
ιδέες έμμονες.
Δαίμονες, δαίμονες, δαίμονες…

Σκέψεις βουβές με 
συγκλονίζουν ασταμάτητα,
αιρετικοί και αφορισμένοι,
με κυνηγούν,
με βασανίζουνε αλύπητα,
ναι,
κάτι μέσα μου πεθαίνει…

Κάποιοι στα σίγουραν ζήλεψαν
την αγάπη μας,
ξόρκια και μάγια θα’χουν κάνει.
Δεν εξηγούνται αλλιώς αυτά 
που μας συμβαίνουνε,
δεν το αντέχω άλλο,
Φτάνει!!!!!!!!!!

Σκέψεις φρικτές με βασανίζουν
αδυσώπητα,
μέσα μου κάτι έχει αλλάξει.
Λες και απόκτησα διπλή προσωπικότητα
και ο μισός έχω λυσάξει.

Σε ικετεύω Παντοδύναμε,
σ’εκλιπαρώ,
βοήθησε μας να σωθούμε!
Στην εκκλησία πάμε Ντανιέλ
σε παρακαλώ,
οι δυο μας να προσευχηθούμε.

source